Od czego zacząć pozowanie?
Na początek stań wygodnie, wypuść powietrze i pozwól ramionom opaść. Wybierz jedną prostą czynność: zrób krok, oprzyj dłoń na kieszeni albo odwróć wzrok w stronę światła. To wystarczy, żeby zacząć. Nie musisz jednocześnie kontrolować dłoni, brody, nóg i uśmiechu.
Podczas sesji portretowej podpowiadam kolejne zmiany pojedynczo. Najpierw znajdujemy wygodne ustawienie, później sprawdzamy inne spojrzenie albo położenie ręki. Jeżeli coś jest dla Ciebie nienaturalne, powiedz o tym. Pozę można zmienić; nie trzeba wytrzymywać w niej do końca serii.
Jak stanąć do zdjęcia?
Wypróbuj niewielki skręt tułowia względem aparatu i przeniesienie części ciężaru na jedną nogę. Drugą stopę możesz postawić odrobinę z przodu. Nie blokuj kolan i nie wciągaj brzucha kosztem swobodnego oddechu. Chodzi o ustawienie, w którym możesz bez wysiłku zostać przez chwilę, a potem wykonać mały ruch.
Zdjęcie na wprost też może wyglądać dobrze, szczególnie przy spokojnym, zdecydowanym portrecie. Nie ma obowiązkowego kąta, który pasuje każdemu. Jeśli masz wygodne oparcie, spróbuj lekko oprzeć plecy lub ramię o ścianę. Fotograf dopasuje do tego kadr, odległość i światło.
Co zrobić z rękami?
Daj dłoniom niewielkie zadanie. Jedną możesz wsunąć luźno do kieszeni, oprzeć na udzie albo delikatnie przytrzymać brzeg kurtki. Druga może po prostu zostać wzdłuż ciała. Nie zaciskaj palców i nie ściskaj mocno ubrania. Od czasu do czasu opuść ręce, poruszaj nimi i dopiero wróć do ustawienia.
Jeśli dotykasz twarzy, zrób to lekko, bez wciskania policzka w dłoń. Przy skrzyżowanych rękach zostaw barki opuszczone. To propozycje do sprawdzenia, a nie zestaw obowiązkowych póz. Nie potrzebujesz też kubka, książki ani innego rekwizytu wyłącznie po to, żeby zająć ręce; zwykłe poprawienie rękawa może wystarczyć.
Gdzie patrzeć i czy się uśmiechać?
Możesz patrzeć w obiektyw, tuż obok niego albo na konkretny punkt w otoczeniu. Łatwiej skierować wzrok na drzewo czy okno niż próbować „patrzeć naturalnie w dal”. Przy zmianie kierunku spojrzenia pozwól głowie lekko podążyć za oczami, bez mocnego skręcania szyi.
Nie musisz uśmiechać się na każdym zdjęciu. Neutralny wyraz twarzy pasuje do wielu portretów, zwłaszcza tych spokojniejszych i bardziej filmowych. Jeśli czujesz, że uśmiech robi się wymuszony, zrób przerwę, rozluźnij usta i wróć do rozmowy. Pomiędzy ujęciami mrugaj i oddychaj normalnie. Nie trzeba czekać bez ruchu na dźwięk migawki.
Jak pozować na siedząco?
Usiądź stabilnie i znajdź wygodne miejsce dla stóp. Możesz lekko obrócić się względem aparatu, oprzeć przedramię na udzie i zostawić drugą dłoń luźno na kolanie. Spróbuj też usiąść nieco bliżej przedniej części siedziska, jeśli jest to komfortowe. Łatwiej wtedy zmieniać położenie tułowia bez zapadania się w oparciu.
Nie prostuj pleców na siłę i nie unoś barków. Niewielkie pochylenie w stronę rozmówcy może dać swobodny portret. Z kolei wygodne oparcie pleców sprawdzi się przy spokojniejszym ujęciu. Wybór zależy od Ciebie i pomysłu na zdjęcia. Jeśli dane ustawienie jest niewygodne, korzystamy z oparcia albo szukamy innej pozycji.
Ruch zamiast trzymania jednej pozy
Zrób kilka spokojnych kroków, zatrzymaj się i odwróć w stronę aparatu. Innym prostym zadaniem jest poprawienie kurtki albo przeniesienie wzroku z boku na fotografa. Wykonuj jedną czynność naraz, bez pośpiechu. Nie chodzi o ciągłe wymyślanie gestów, tylko o krótkie przejścia między ustawieniami.
W sesji „Szept traw”, z której pochodzi zdjęcie otwierające ten artykuł, wykorzystaliśmy obrót sylwetki, dłonie przesuwające się po trawach i krótkie zatrzymania. Dzięki temu w galerii są zarówno spokojne portrety, jak i kadry z ruchem. Samo spojrzenie przez ramię wystarczyło do ujęcia, które widzisz na początku.
Co pomaga, gdy aparat Cię stresuje?
Powiedz przed sesją, co jest najtrudniejsze: obecność przechodniów, patrzenie w obiektyw, uśmiech czy samo oglądanie swoich zdjęć. To pomaga dobrać sposób pracy. Przy pierwszej sesji w Poznaniu możemy wybrać spokojniejszą część parku, mniej ruchliwą ulicę albo studio, jeśli zależy Ci na większej prywatności.
Nie oceniaj całej sesji na podstawie pierwszego ujęcia. Początek służy też oswojeniu się z aparatem i znalezieniu wygodnego ustawienia. Jeśli czujesz napięcie, opuść ręce, przejdź kilka kroków i zacznij od nowa. Możesz poprosić o przerwę albo prostszą wskazówkę. Moim zadaniem jest prowadzić Cię przez zdjęcia, także wtedy, gdy nie wiesz, od czego zacząć.
Pierwsza sesja portretowa w Poznaniu
Przed spotkaniem ustalamy, do czego potrzebujesz zdjęć, jaki klimat Ci odpowiada oraz gdzie fotografujemy. Pomagam wybrać miejsce i ubrania. Możesz przesłać kilka inspiracji, ale nie musisz uczyć się z nich póz. Podczas sesji podpowiadam ustawienie sylwetki, dłoni i spojrzenia, dopasowując wskazówki do Ciebie.
Jeżeli chcesz spróbować, poniżej znajdziesz ofertę sesji portretowej z pakietami i cenami. W wiadomości wystarczy napisać, że to Twoja pierwsza sesja, podać preferowany termin i powiedzieć, czy bliżej Ci do pleneru, miasta czy studia. Gdy nie masz jeszcze pomysłu, wspólnie wybierzemy kierunek.
