Parking Noir

O projekcie

O sesji „Parking Noir”

Parking podziemny stał się scenografią dla portretów o surowym, miejskim charakterze. Beton, półmrok i chłodne światło tworzą przestrzeń, która naturalnie wzmacnia filmową stylistykę całej serii.

Zależało mi na wyraźnym kontraście między postacią a otoczeniem. Linie architektury porządkują kadry, a ciemna tonacja i oszczędne światło budują napięcie bez potrzeby rozbudowanej scenografii.